چون دوست و بزرگی از من خواست, دیروز و امروز پاره ای از وقت خویش را صرف پیدا کردن تاریخ درگذشت بزرگان فکر و فرهنگ افغانستان نمودم. هرگز تصور نمی کردم که به پایان این فهرست نام بزرگ استاد سعادتملوک تابش را نیز دست تقدیر می خواهد که دستم بنویسد. روانش شاد باد. یادم هست که در هنگام انتخاب رساله ماستری مزاحمش شدم و چقدر با گشاده رویی برخورد کرد. از کارهایش و نشستهای هفتگی گفت و کتابخانه اش را نشانم داد. هر کتاب را در روکشی از پلاستیک شفاف قرار داده بود تا از گزند گرد و غبار در امان باشد. حضورش و فعالیتش برای فرهنگ و ادب ما غنیمتی بود. وای بر ما که در چنین روزگار قحطی و خشکی اندیشه و دانش چنین درختهای گشن بیخ و پرثمری چون استاد تابش و سرور همایون و نیلاب رحیمی و بیرنگ کوهدامنی و ... را از دست می دهیم. وای ...