من دیوانهام او را
استقبال و نظیرهگویی یکی از علاقهمندیهای شاعران ما بوده است. نورالدین عبدالرحمان جامی(د. 898ق.) را غزلی است با مطلع:
معلم گو مده تعلیم بیداد آن پری رو را که جز خوی نکو لایق نباشد روی نیکو را
اینک چند شاعر دیگر و مطلعهای غزلهایشان که به استقبال این غزل رفتهاند.
بساطی:
به زنجیر از چه میدارد رقیب آن سرو دلجو را مرا زنجیر میباید که من دیوانهام او را
آهی:
سگش را یار خواندم زد گره از چشم ابرو را من مسکین چه دانم آدمی پنداشتم او را
حیرتی:
مه من شام عید از گوشهای ننمود ابرو را فلک چندین چراغ افروخت تا پیدا کند او را
میرهادی مشهدی:
به آب زر نشانی هست تیغ آن جفاجو را که خون هر که را ریزد نپرسد هیچ کس او را
قاسم کاهی:
مصور تا به صورت کرد نسبت آن پری رو را نمیخواهم که بر دیوار بینم صورت او را
سلطان محمد فخری:
درون دیده خواهم جا، سگان آن پری رو را که من بسیار به میدانم از مردم سگ او را
نهانی شیرازی:
شدم دیوانه تا در خواب دیدم آن پری رو را چه باشد حال اگر بیند به بیداری کسی او را
حیرت آیینهام بیدل تماشا کردنیست